Canada
- In 2019 besloten Harry, Inge, Ronald en ik een mooie reis te gaan maken in Canada.
- Bij Doets reizen is deze geboekt: starten in Calgary en van daaruit met de camper naar Vancouver.
- Dan met de auto verder naar Vancouver eiland.
- Helaas kwam in 2020 de corona pandemie, en moesten we de reis een jaar uitstellen. Maar ook in 2021 kon het niet doorgaan.
- Maar dit jaar gaan we wel!
- Van een aantal mensen kreeg ik de vraag of ik weer een blog wilde gaan bijhouden, en vond dit wel een leuk idee.
- Vandaar mijn eerste verhaal.
- Voor wie het leuk vindt om ons te volgen; ga je gang en lees af en toe mee.
- Als je het niet wilt volgen: ook prima. Voel je niet bezwaard.
Ik ga mijn best doen om mooie foto's te maken en deze bij te voegen. Op jacht naar de beren, en al het moois wat we tegen mogen komen.
En dat het mooi gaat worden is zeker, dat hebben we gezien van degenen die ons al voor zijn geweest. Voor hen zal het weer een herkenning zijn.
We vertrekken op 21 augustus; als Corona, apenpokken, treinstakingen, boerendemonstraties, Schipholstrubbelingen e.d. tenminste de boel niet gaan saboteren.
Groetjes, Jacqueline
Playa del Carmen en weer thuis..
Hallo allemaal,
Hier het laatste verhaal van onze reis. Het was wel een hele verandering om in Playa del Carmen te komen, bijna een cultuurshock! Al die weken in Mexico en Guatemala kwamen we weinig andere toeristen tegen; op San Pedro veel Amerikanen. Maar dit is echt een toeristenplek! De straat die paralel aan het strand loopt, heet hier 5th Avenue, en is echt een toeristenstraat: autovrij, en heel veel winkeltjes en restaurantjes. Er zitten zelfs 3 Starbucksen aan deze straat! De winkeltjes zijn Amerikaans georienteerd, dus je vindt hier ook duurdere winkels. Heel veel leven dus, en veel lawaai. (o.a. door de verschillende muziek die je overal hoort)
We hebben de middag van aankomst lekker op het strand gelegen, en de dag erna zijn we wezen duiken in de cenotes. (grotten gevuld met water, waar vroeger door de Maya's offeringen werden gebracht). Het water was glashelder, maar er was zowel zoet als zout water, en als je in het zoute water kwam, was het net of je een bril met verkeerde sterkte ophad, want het zicht was ineens heel anders. Deze verschillen kon je duidelijk zien. We hebben er ook veel stalagmieten en stalagtieten gezien.
De laatste dag hebben we 's middags ook op het strand gelegen. Heerlijk met 2 bedjes, een emmertje bier! (5 flesjes in een emmer met ijsklontjes erbij) en hebben een lunch besteld, die we zittend op het ligbed hebben opgegeten. Heerlijk, wat een lekker leventje zo!
Maar aan alles komt een eind, zo ook aan onze vakantie. Het was een verschil van 30 graden toen we terugkwamen in Nederland, bah wat koud! De laatste dag was het 38 tot 40 graden in Playa!
Wij zijn inmiddels weer thuis, en heb eindelijk weer de gelegenheid gehad om foto's te uploaden. Ik heb wel de data van de foto's aangepast aan het verhaal wat er bij hoort, dus je hoeft niet te denken dat je wat gemist had.
Voor wie nog meer verhalen wil horen of foto's zien: jullie zijn van harte uitgenodigd om langs te komen om met een hapje endrankje onze verhalen aan te horen. Dank voor jullie reacties op onze verhalen. Wij vinden het ook leuk om deze te lezen.
Groetjes en tot gauw.
Ronald en Jacqueline
Merida, Chitzen Itza
Hallo allemaal,
Hier weer even een update van ons.
Merida:
Het zonnige eiland Caye Ambergris (isla bonita) hebben we weer verlaten. We zouden 's morgens om half 8 de watertaxi nemen naar Chetumal, en vandaar uit de bus van half elf nemen naar Merida. Een busrit van 6 uur. Maar helaas vertrok de watertaxi pas om half negen. Er stonden flinke golven, en het water sloeg soms door de ramen naar binnen, zodat we af en toe ook nat werden. Een half uur voor we zouden arriveren, kwam de beliziaanse kustwacht langs zij, en moesten we stoppen voor een controle. Dit akkefietje duurde 30 tot 40 minuten, zodat we de bus van half elf nu wel helemaal konden vergeten. Dit hadden we waarschijnlijk toch niet gered, want we moesten in Chetumal weer langs de Mexicaanse douane, en dat duurt altijd langer dan je denkt (weer papieren invullen, controle van de bagage door een drugshond), maar we kwamen er weer goed doorheen. De busreis verliep verder prima, en in het hostel in Merida werden we verwelkomt met "goedeavond!" De eigenaar is namelijk een Belg, en zijn vrouw een Mexicaanse die goed Vlaams spreekt. Hele gezellige mensen! Ze verzorgde 's morgens ook een prima ontbijt, en nadat wij de eerste dag door een heel Merida hadden gelopen, konden wij 's middags afkoelen in het bad! Ter grootte van een bubbelbad, maar dan zonder bubbels. Heerlijk met een biertje en een sapje erbij, en een praatje met Jan en Rosalinde (de eigenaren). De andere dag zijn we naar Uxmal gegaan; ook een tempelcomplex. Het was erg warm: 38 tot 40 graden, en in die hitte hebben we weer de nodige tempels en piramides beklommen. Hier is hier een stuk warmer dan in Belize, omdat we hier de wind niet hebben die over het eiland waaide.
Chitzen Itza: zondag zijn we na een heerlijk ontbijt weer vertrokken naar de volgende plaats. Dit was maar een busrit van 1 3/4 uur. We hebben hier een prachtig hotel, compleet met zwembad (waar je echt in kan zwemmen!), restaurant, bibliotheek, etc. Wij zijn 's middags meteen heerlijk bij het zwembad gaan liggen, en af en toe afgekoeld in het water. Tot de lucht begon te betrekken en er druppels gingen vallen. Toen het ook nog ging onweren zijn we naar de kamer gegaan. Maar rond 5 uur viel de stroom uit, naar later bleek in het hele dorp! Wij wilden 's avonds graag naar de light en sound show gaan van Chitzen Itza, en omdat het maar 15 minuten lopen was vanaf ons hotel, zijn we maar op goed geluk die kant op gegaan. Het was al schemerig, en er was niemand te zien. We konden zelfs het compex zo oplopen! We zijn op ons gemak naar de grote piramide gewandeld (dat is de piramide die op het plaatje van ons weblog staat!), en waren helemaal alleen op het grote veld. Er was alleen nog een man die bezig was om de electriciteitssnoeren uit te rollen, maar die wist ook niet of het spektakel door zou gaan. Ondertussen ging de donder en bliksem gewoon door boven het complex, dus hadden we vanzelf al een sound en light show! Het regende niet meer. Na mooie foto's te hebben gemaakt, zijn we terug gelopen naar de ingang, en met nog 8 anderen in het donker staan wachten op wat er komen ging. Tot we bericht kregen dat het niet door ging: op het complex was ook geen stroom! Toen maar terug naar het hotel, en hebben we het licht van een waxinelichtje gedineerd. De kelners liepen met zaklampen, en verder zag je alleen de lichtjes op de tafels waar mensen zaten, en de sterrenhemel. Toen we klaar waren en met ons lichtje naar de kamer wilden gaan, deed de stroom het ineens weer. Maar na 15 minuten was dat weer over, en zaten we weer in het donker! De rest van de avond hebben we met een waxinelichtje doorgebracht (de stroom ging weer aan om half twaalf).
Vandaag waren we om 8 uur al weer op het park, het was niet open en hebben daar 3 1/2 uur rond gelopen, maar helaas mochten we hier geen een tempel of piramide beklimmen. Dat was wel heel jammer. Wel lekker dat we zo vroeg waren, want het werd al gauw weer warm. Het is hier nu 36 graden, en vanmiddag hebben we weer lekker bij en in het zwembad gelegen. Ronald heeft "dos cervezas" kunnen bestellen, want nu het zo warm is, drink ik zelfs een biertje mee. Vanavond gaan we de 2e poging wagen om de light en sound show te zien, en morgen vertrekken we alweer naar ons laatste logeeradres: Playa del Carmen, want de vakantie gaat nu op zijn eind lopen. We hebben in totaal 10 maya complexen bekeken en beklommen, en Chitzen Itza was de laatste. In Playa gaan we nog een dag in de cenotes duiken, en nog een dag souvenirtjes kopen.
Tot gauw!
Liefs Ronald en Jacqueline
Belize. la isla bonita!
Hallo allemaal,
Onze reis vanuit Guatamala naar Belize is prima verlopen. De bus reed tot de grens, en vandaar uit moesten we lopend de grens over, om daar een taxi te nemen naar San Ignacio. Toch wel fijn om gewoon engels te kunnen spreken, hoewel we af en toe nog steeds om 'la cuenta' vragen (de rekening)
Daar hebben we op een dag wat kleine tempelcompexen bezocht, en behalve dat ook leguanen gezien die lagen te zonnen langs het water. De andere dag hebben we heerlijk relaxend cave-tubing gedaan. In een luchtband laat je gewoon meevoeren door de rivier door 2 grotten: 'go with the flow...'. Met af en toe een stroomversnellinkje, en even je 'but' optillen om niet vast te komen te zitten (wat af en toe wel gebeurde). We hebben hier ook sint Patricksday gevierd, wat een Iers feest is, maar dat mag de pret niet drukken. We hebben de avond doorgebracht met een stel gezellige Amerikanen, waarvan zij Ierse voorouders had, dus dat kwam wel goed.
De andere dag gingen we naar Caye Ambergris, en omdat onze gids van de cave tubing toch naar Belize city moest, mochten we met hem meerijden. Hierdoor hadden we wat tijdwinst, en waren om 12.30 uur op San Pedro. Of zoals Madonna al zong: 'last night I dreamt of San Pedro...) wij zijn aangeland op Isla Bonita!
Het is vrij rustig op het eiland. Je ziet hier wel veel golfkarren rijden, en die hebben wij de andere dag ook gehuurd en zijn ermee naar het noorden en het zuiden gereden. Een keer wilden we even stoppen om ergens wat te drinken, en parkeerden de golfkar onder de bomen. We werden meteen aangevallen door muggen of vliegen, en we wisten niet hoe snel we moesten maken dat we wegkwamen. Ik heb er wel rode vlekken aan over gehouden, maar gelukkig jeukt het niet. Onderweg zagen we ook veel hagedissen en kleine leguanen over de weg rennen, en een keer een slang over de weg kronkelen. We hebben ook nog gezocht naar krokodillen op een plaats waar ze regelmatig gezien werden, maar helaas.. Wij hebben ze niet gezien.
Vandaag hebben we gedoken. Er stond een flinke wind, zodat de golven 2 meter hoog waren! Het leek of we in een rollercoaster zaten, wauw wat gaaf!!! De eerste duik hebben we verscheidene verpleegstershaaien gezien en 2 groene murenes. Er was iemand die op de boden oefeningen aan het doen was voor zijn open water cursus, terwijl er op dat moment 2 verpleegstershaaien en 1 groene murene op 1 tot 2 meter afstand om hem heen zwom! Waar maak je dat mee, je moet dan niet in paniek raken!
Het zicht was ongeveer 15 tot 20 meter, en troebel. Waarschijnlijk door de hevige wind en hoge golven. Het is dan wel het op een na grootste rif van de wereld, maar de rode zee vinden wij nog steeds het mooiste. We misten hier de kleuren en de vele vissoorten, hoewel we hier ook bekende vissen tegenkwamen. Waar we wel van schrokken was dat een duikbegeleider een koraalduivel aan zijn harpoen spietste! Bij navraag waarom hij dat deed, vertelde hij dat deze hier van nature niet voorkomt en veel vissen opeet en geen natuurlijke vijand heeft. Dus om de omgeving te beschermen worden ze gedood als ze deze tegen komen.
En ook tijdens onze tweede duik werd er een gespietst en meegenomen aan de harpoen. We kwamen nog een schildpad tegen, en even later een nieuwsgierige verpleegstershaai die om ons heen bleef zwemmen en erg dichtbij kwam. Fantastisch! Aan deze haai werd de koraalduivel gevoerd, die ermee weg zwom. We moesten wel erg wennen aan de diepte meter en barmeter, want dat waren we niet gewend (feet, fahrenheit, lbs, whatever...) . 's Middags heerlijk in de hammock (hangmat) gelegen, was ook niet verkeerd..
Het is hier best rustig, heel anders dan de plekken waar we tot nu toe waren. Wel druk met gofkarren in de straten. Je ziet hier ook pelikanen boven je hoofd zweven. Prachtig zoals ze zweven op de thermiek!
Dit was het weer voor even. Morgen gaan we nog een dag niks doen (zonnen, terrasje pikken, enz) en donderdag gaan we weer verder. Dan gaan we weer naar Mexico. De tempels zijn prachtig, maar het is wel heerlijk om even een paar dagen rust te hebben gehad.
Groetjes, en tot het volgende verhaal.
p.s. we zijn blij dat het in Nederland ook lente begint te worden, want we zijn aardig gewend aan de heerlijke temperatuur hier! Dan zal de overgang niet zo groot zijn.
Ronald en Jacqueline
Guatemala, Flores
Hier weer even een berichtje van ons. We hebben ondertussen al heel veel kilometers afgelegd. De rit met de nachtbus is goed verlopen, hoewel het toch een iets mindere bus hadden dan als die van de rit van Oxaca naar Palenque.
Het complex van Monte Alban dat we s morgens nog bezocht hadden, was trouwens ook mooi. Wel weer anders dan die van Teotihuacan. (Deze is gebouwd door de Zapoteken.) Wat kleiner, maar ook indrukwekkend. Vooral als je boven op zo,n tempel staat en dan uitkijkt over het hele complex! Wauw!
In de bus gingen al gauw de televisieschermen aan, en werden er films vertoond. Het geluid was soms bijna niet te horen, en natuurlijk allemaal in het Spaans, maar het verdrijft de tijd, Na elven ging de t.v. uit, en lagen de meesten al te slapen. Wonderbaarlijk dat er mensen om half vier nog in de bus stappen, om om 6 uur weer uit te stappen, want de bus had wel regelmatige stops. Om 8.45 uur kwamen we aan in Palenque en zaten er nog maar 4 personen in de bus! De rest was onderweg al uitgestapt.
Na aankomst in het hotel hebben we de bagage gedropt en zijn we het dorpje gaan verkennen en de tour geboekt voor de volgende excursie. s Avonds op het plein de Mexicaanse versie van een "hop-on-hop-off" bus genomen, maar deze maakte een rondje door het dorp en had maar een halte, die op het plein. Daar waren ook volksdansers bezig, wat wel even leuk was om te zien. Alleen de lokale Frans Bauer hoefde voor ons niet echt...
11 maart zijn we met de lokale bus naar de ruines van Palenque gegaan. (gebouwd door de Maya,s) Het is hier prachtig groen, en we voelen de jungle al.
12 maart werden we al om 6 uur opgehaald voor de reis richting Flores, maar deze dag hadden we nog bezichtingen in Yaxchilan en Bonampak. Hier zijn we echt in het oerwoud beland! Terwijl we door Yaxchilan liepen hoorden we ineens een enorm kabaal. We dachten allebei in eerste instantie dat iemand de luidsprekers heel hard had aangezet, maar het bleken de brulapen te zijn! Wat een herrie zeg, en we konden ze ook volgen terwijl ze door de bomen liepen. Later kwamen ze erg dichtbij, en konden we mooie foto,s maken.
Nadat we Bonampak bekeken hadden, werden we in een "indianendorp" afgezet waar we zouden overnachten. Maar het is niet erg primitief hier, we hadden een prima kamer, alleen geen warm water, dus dat was s morgens een koude douche! Daarna was het spannend of we er wel weg zouden komen, want onze chauffeur die onze de vorige dag had afgezet, keek heel verbaasd bij onze vraag hoe laat we de volgende dag opgehaald zouden worden. Uiteindelijk is het een hele lange reisdag geworden. Eerst werden we door iemand van het indianendorp naar een kruispunt gebracht, waar we door een busje opgehaald zouden worden. Die kwam na 10 minuten, maar moest eerrst nog mensen afzetten en hij zou zo terug zijn. Uiteindelijk hebben we bijna 1 1/2 uur daar staan wachten, maar gelukkig was hij ons niet vergeten en bracht ons naar de rivier waar we met een bootje naar de overkant moesten. De rivier was de grens tussen Mexico en Guatemala. Daar stond een lokaal busje, dat ons naar Flores zou brengen, maar het duurde nog een uur voor hij vertrok. Het werd steeds drukker in het busje, regelmatig stapten mensen in en uit, en regelmatig reed hij even om als het voor de mensen beter uit kwam. We hadden geen kippen in de bus, maar wel een koelbox met vis! Onderweg moest de bus ook nog even tanken, en werd de bus ook nog even gewassen met veel water, zeep en bezems: Gelukkig bleef onze bagage bovenop de bus wel droog! We hebben 2 1/2 uur over onverharde wegen geschommeld, die door een flinke tropische regenbui in een modderpoel veranderden. De buien duren hier gelukkig niet lang. Om 16.30 uur arriveerden we op het busstation en moesten we nog even een taxi nemen. Onze kamer heeft uitzicht op het meer, en dat is een geweldig gezicht. s Avonds ook op een terrasje gegeten met uitzicht op het meer, met alle lichtjes, en de muziek wordt al meer Caribisch. Onze vesten hebben we sinds Mexico stad al niet meer aangehad, je kan hier gewoon ook s avonds in een T-shirtje lopen. Het is vast boven de 30 graden, maar thermometers zie je hier niet.
Vandaag (12 maart) moesten we om 4 uur al op, omdat we om 5 uur opgehaald werden om naar Tikal te gaan. Hoezo vakantie? We moeten hier nog vroeger op, dan als we werken! We hadden hier een engelssprekende gids die ons veel liet zien, en we hebben natuurlijk weer de nodige tempels beklommen. Ik heb geen idee hoeveel tempels en treden we al niet gehad hebben. Verder nog spidermonkees gezien, ocelotten (lijken een beetje op onze vossen), toekans, en een tarantula. Deze laatste hield onze gids op zijn hand, maar we hebben voor de eer bedankt om hem ook even vast te houden. We hebben 6 uur op het complex doorgebracht voor we weer teruggingen. s Middags wilden we nog even door Flores lopen, maar toen ging het regenen. Weer een tropische bui van 5 minuten. Het koelt wel even af, maar even later is het weer gewoon warm.
Dat was het weer voor vandaag. Morgen slapen we uit (als het lukt) en dan gaan we naar Belize. Dit duurt nog zo lang, we zijn dan waarschijnlijk maar 3 uur onderweg.
Veel liefs van Ronald en Jacqueline. Hasta luego!
Oaxaca
Hola!
Wij hebben onze rustdag niet echt rustig doorgebracht, maar hebben wel uitgeslapen (we zijn hier al om 7 of 8 uur wakker), maar hebben ontbeten en zijn daarna weer op pad gegaan. Gewoon lekker struinen en wel zien wat we onderweg tegen komen. We zijn in een torenflat geweest dat een uitzichtspunt had over Mexico stad, op de 43e verdieping. Inderdaad een wijds uitzicht, maar niet tot de horizon vanwege de luchtvervuiling van de stad. De vulkaan Pocapatepetl konden we niet zien. Verder van alles bekeken wat we onderweg tegenkwamen, oa een mooi postkantoor! Met hierin nog echt ouderwetse loketten van vroeger, alleen hebben ze de beschrijvingen boven de loketten wel aan moeten passen aan de hedendaagse tijd, maar een geweldig mooi interieur.
De volgende dag zijn we met de metro naar Chapultepec gegaan om het antroplogisch museum te bezichtigen. Dit is erg groot, en we moesten een keuze maken omdat we toch niet alles op een dag konden bekijken, maar na ruim 4 uur waren we het wel zat en zijn we weer naar huis gelopen. Eerst door het park waar veel eekhoorntjes rondlopen die erg tam zijn, en komen kijken of je wat eten voor ze hebt. Bij terugkomst waren we wel moe van het vele lopen, en zijn lekker op het terrasje geploft en wat gedronken. Dat hadden we wel verdiend.
Vandaag zat onze tijd in Mexico city er weer op, en zijn met de metro naar het busstation gegaan om de bus naar Oaxaca te nemen. Een geweldig leuke stad, wel erg jammer dat we morgenmiddag al weer vertrekken naar Palenque, anders had ik hier nog wel langer willen blijven. De temperatuur is hier ondertussen opgelopen tot 30 graden denk ik, want het voelt erg warm aan. Het is hier een stuk rustiger dan in Mexico stad, maar dat komt omdat je hier geen gillende sirenes hoort van de politie autos. (ze hebben altijd hun sirene aan, ook als er niets aan de hand is). Het is hier ook wel druk, maar toch een veel relaxtere omgeving. Ook hier veel straatverkopers, maar dan met eigengemaakt handwerk. De straten en pleinen zijn vol mensen, er was ook een orkest dat speelde ' hop Marjanneke, stroop in het kanneke', maar dan wel in een Mexicaans tempo!
Overal om je heen hoor je muziek, en natuurlijk ook veel mensen die bij een terrasje even spelen om wat geld op te halen. Je ziet hier ook kleine kinderen met hun schooluniformpje nog aan, om sieraden of snoepjes te verkopen. Maar ze zijn niet vervelend, en hebben prachtige donkere ogen. Zo lief! Je kunt er helaas niet aan beginnen om iets te geven of te kopen, want je blijft aan de gang.
Morgen gaat we de tempels van Monte Alban bekijken, en om 17 uur nemen we de nachtbus. Dit wordt een rit van 15 uur, maar de stoelen zitten prima, zoals we reeds ervaren hebben.
Dit was het weer voor vandaag.
Groetjes van Ronald en Jacqueline.
Mexico stad
Hola los todos!
We hebben een goede vlucht gehad. We hebben al vaker gevlogen, maar dit was de eerste keer dat we met KLM vlogen maar wat werden we in de watten gelegd! Om de haverklap kwamen ze met drankjes (ik kreeg zelfs een glaasje Amarula), nootjes, chipjes, en natuurlijk 2x eten. We hadden in de stoel voor ons zelfs een DVD scherm waarop je via de afstandbediening keuze had uit ontelbare films, tw series, games of een taallesje Spaans. De gehele vlucht hadden we daglicht en we hebben ons geen moment verveeld en niet geslapen!
Bij aankomst in Mexico stad moesten we alleen bijna een uur wachten voor we door de douane konden, maar dit had wel als voordeel dat we niet op onze bagage hoefde te wachten: de band was al uitgedraaid!
Toen een taxi naar het hostel, waar we snel de bagage dropten en nog even de omgeving gingen verkennen. Op een terrasje nog wat gedronken, we hadden totaal geen honger dankzij KLM! Rond half elf lagen we op bed (half zes Nederlandse tijd!)
Dag 2: we waren erg vroeg weer wakker en hadden zin in koffie, alleen was het ontbijt pas om 9 uur omdat het zondag was. Maar gelukkig konden we bij de supermarkt op de hoek wel een Nescafe krijgen, die niet onderdoet van Starbucks!
Na het ontbijt met 2 kleine pannenkoekjes met honinggingen we op pad. Eerst naar de katedraal waar op dat moment een mis aan de gang was, zodat we niet alles konden bekijken. Maar er was wel een jongen aan het zingen met een geweldige stem! In de aangrenzende kerk waren op dat moment communicantjes, die niet ouder waren dan een jaar of 3. Net kleine prinsesjes.
Op het plein ernaast was een drukte van belang met mensen die hun waren wilden verkopen, eten wilden verkopen en het ter plekke aan het klaarmaken waren, maar ook vermomde 'indianen' compleet met verentooi die met een bosje mint, wierook en gezang, de mensen die het wilden gingen zuiveren of zegenen. Ze stonden ervoor in de rij, allemaal Mexicanen, want toeristen zie je hier bijna niet.
Daarna naar het Palacio Nacional waar de Mexicaanse president zetelt. Hier hebben we ook zijn werkkamer gezien, een eetzaal waar 40 mensen tegelijk aan tafel kunnen, een balzaal en een van de eerste liften van Mexico ( van Otis natuurlijk). Er was ook een tentoonstelling om de band tussen Mexico en Spanje te laten zien, er zijn natuurlijk heel veel Spaanse invloeden hier.
Daarna op een dakterras met uitzicht op de Templo Major heerlijk gegeten en gedronken, het begon al lekker warm te worden. Daarna nog door het Templo Major gelopen, dat nog niet zo heel lang geleden is opgegraven, omdat koloniale huizen ervoor moesten worden afgebroken. We hebben ook het bijbehorende museum bekeken, dat was erg de moeite waard.
Dag 3: vandaag waren we weer heel vroeg wakker, en waren daarom ook al weer vroeg op pad om naar Teotihuacan te gaan. Om 7.20 uur liepen we al naar de metro. Even voor tienen liepen we over het tempelcomplex wat overweldigend mooi is. Eerst de piramide van de zon beklommen, we waren al bovenaan voor we het wisten, en hadden een prachtig uitzicht over het tempelcomplex. Daarna nog de tempel van de maan beklommen, die we maar voor de helft opkonden. De rest was afgesloten, maar wel mooi. Daarna weer het bijbehorende museum bekeken en nog een tempel. We hadden vandaag een blauwe hemel en een heerlijke temperatuur. We hebben 4 uur over het complex gelopen voor we weer met het openbaar vervoer terug gingen.
De mensen zijn hier erg aardig, en spreken redelijk tot goed engels. Voor degene die geen engels kennen, kunnen we ons redelijk redden met mijn beetje Spaans. Ook de politie die hier veelvuldig aanwezig is, is behulpzaam. We hebben ons nog geen moment onveilig gevoeld, zelfs niet in de drukke metro.
Dat was het voor vandaag. Ik zal proberen om wat foto's te uploaden, maar als het niet lukt houden jullie ze tegoed. Morgen doen we rustig aan, en overmorgen gaan we weer een museum bezoeken.
Hasta luego!
Ronald en Jacqueline.
Voorbereidingen voor de vakantie
Hallo allemaal,
Het duurt nog even voor we gaan vertrekken, we moeten eerst nog gewoon een paar weken werken. Maar we zijn wel bezig om alles voor te bereiden. Dat moet ook wel als je 'ongeorganiseerd' gaat. (lees: zonder reisorganisatie)
Ronald is al druk bezig geweest om de route uit te zetten; een planning gemaakt van het aantal dagen dat we ergens blijven en de hostels gereserveerd. Ik heb me (een beetje) op de taal gestort: het spaans. Dankzij de studieboeken van Maaike ben ik de kennis die ik een aantal jaren geleden heb opgedaan, weer aan het ophalen. Nou is het lezen en het verstaan niet zo moeilijk, maar als ik dadelijk zelf wat moet zeggen of vragen, zal ik nog wel met een mond vol tanden staan. Bij onze vorige rondreis door Peru hadden we natuurlijk Maaike bij die een aardige mond spaans sprak en de gebruiken van het land kende. Nu zullen we het zelf moeten doen. Maar Ronald is ook heel handig in gebarentaal; hij kan overal wel duidelijk maken wat hij wil.
Wij zullen niet elke dag een verhaal schrijven, omdat we afhankelijk zijn van de internetmogelijkheden die we tegen komen. We gaan zonder laptop of Ipad!
Dat bespaart jullie ook het dagelijks moeten lezen van onze bevindingen!
Tot zover het eerste berichtje. De volgende keer zitten we aan de andere kant van de oceaan.
Groetjes van Ronald en Jacqueline